کهکشان راه عشق

کودکی دخترکی موقع خواب

سخت پا پیچ پدر بود از او می پرسید

زندگی چیست پدر؟؟

پدرش از سر بی میلی گفت:

زندگی یعنی عشق

دخترک بادل پر شور گفت:

عشق را معنی کن

پدرش داد جواب:

عشق یعنی بوسه ی گرم تو بر گونه من

دخترک خنده برآورد زشوق

گونه های پدرش را بوسید

زان پس گفت پدر:

عشق گر بوسه بود بوسه هایم همه تقدیم تو باد

نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387 ساعت 14:17 توسط مسلم
[ ] | مطالب مرتبط ( ) | لینک ثابت

تقدیم به دوستان بهتر از جانم

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم شدم آن عاشق دیوانه که بودم

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم پر گشودیم ودر آن خلوت دلباخته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

یادم آید تو به من گفتی از این عشق حذر کن لحظه ای چند بر این آب نظر کن

با تو گفتم حذر از عشق ندانم! سفر از پیش تو هرگز نتوانم! توانم!

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد چو کبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی من نرمیدم نگسستم

باز گفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم تا به دام تو در افتم همه جا گشتم وگشتم

حذر از عشق تو هرگز ندانم! نتوانم

یادم آید دگر از تو جوابی نشنیدم

پای در دامن اندوه کشیدم

نرمیدم ! نگسستم!!!

رفت و در ظلمت غم آن شب و شب های دگر هم

نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم

نکردی دگر از آن کوچه گذر هم

نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1387 ساعت 15:57 توسط مسلم
[ ] | مطالب مرتبط ( ) | لینک ثابت

عشق به آخر خواهد رسيد پيش از آنكه من به عشق برسم

همچون زندان خواهمش ديد

گل‌ها را مي‌بينم

چنان زيبا

كه گويي راه مي‌روند

و چشمان گريان

كنارشان پرپر مي‌شوند.

عشق به آخر خواهد رسيد اما من خواهم گفت

در شب‌هايي از

ملافه، پلك، باد و زنجره

من در روز تن تو وارد شده‌ام.

خواهم گفت

كه از تو زيسته‌ام

و در آن حال مي‌ميرم

كه گلبرگ به گلبرگ

از پله‌هاي خاطره پايين مي‌روم.

نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386 ساعت 22:28 توسط مسلم
[ ] | مطالب مرتبط ( ) | لینک ثابت

سوز تشنه

شمعداني ها مي سوزند

در تنفس بادهاي مسافر.

بادهاي غريبي كه نشاني در غربت پستو هاي بي كسي دارند.

كجاي اين پستو جا گرفته ام كه گوشه گوشه ي حرارت هجوم بوسه هاي پنهاني اش سيرابم نمي كند.

زبانم،

سويي ندارد،.

عشقي بايد تا روشن بماند...

نوشته شده در جمعه نهم آذر 1386 ساعت 12:27 توسط مسلم
[ ] | مطالب مرتبط ( ) | لینک ثابت

عشق.............

به كودكي گفتند :عشق چيست؟ گفت : بازي. به نوجواني گفتند : عشق چيست؟ گفت : رفيق بازي به جواني گفتند : عشق چيست؟ گفت : پول و ثروت. به پيرمردي گفتند : عشق چيست؟ گفت :عمر. به عاشقي گفتند : عشق چيست؟ چيزي نگفت آهي كشيد و سخت گريست. به گل گفتم: عشق چيست؟ گفت : از من خوشبو تره به پروانه گفتم: عشق چيست؟ گفت :از من زيبا تره به شب گفتم عشق چيست؟ گفت: از من سوزنده تره به عشق گفتم تو آخر چه هستي ؟؟؟ گفت نگاهي بيش نيستم اگر از شما بپرسندعشق چيست ؟شما چه ميگوييد؟؟؟

نوشته شده در جمعه نهم آذر 1386 ساعت 12:24 توسط مسلم
[ ] | مطالب مرتبط ( ) | لینک ثابت

این مطلب رو قبلآ هم تو وبلاگم گذاشته بودم ولی به خاطره اینکه با احساس دوباره گذاشتمش

روزي مرد جواني وسط شهري ايستاده بود و ادعا مي كرد كه زيبا

ترين قلب

را درتمام آن منطقه دارد . جمعيت زياد جمع شدند . قلب او كاملاً سالم

بود و

هيچ خدشه‌اي بر آن وارد نشده بود و همه تصديق كردند كه قلب او به

راستي

زيباترين قلبي است كه تاكنون ديده‌اند.

مرد جوان با كمال افتخار با صدايي بلند به تعريف قلب خود پرداخت

ناگهان پير مردي جلوي جمعيت آمد و گفت كه قلب تو به زيبايي قلب

من نيست .

مرد جوان و ديگران با تعجب به قلب پير مرد نگاه كردند قلب او با .

قدرت تمام مي‌تپيد اما پر از زخم بود. قسمت‌هايي از قلب او

برداشته شده و تكه‌هايي جايگزين آن شده بود و آنها به راستي

جاهاي خالي را به خوبي پر نكرده بودند براي همين گوشه‌هايي

دندانه دندانه درآن ديده مي‌شد.

در بعضي نقاط شيارهاي عميقي وجود داشت كه هيچ تكه‌اي آن را

پرنكرده بود، مردم كه به قلب پير مرد خيره شده بودند با خود مي‌گفتن

د

كه چطور او ادعا مي‌كند كه زيباترين قلب را دارد؟

مرد جوان به پير مرد اشاره كرد و گفت تو حتماً شوخي مي‌كني؛

قلب خود را با قلب من مقايسه كن ؛ قلب تو فقط مشتي رخم و بريدگي

و خراش

است .

پير مرد گفت : درست است . قلب تو سالم به نظر مي‌رسد اما من

هرگز قلب خود را با قلب تو عوض نمي‌كنم. هر زخمي نشانگر

انساني است كه من عشقم را به او داده‌ام، من بخشي از قلبم

را جدا كرده‌ام و به او بخشيده‌ام. گاهي او هم بخشي از قلب

خود را به من داده است كه به جاي آن تكه‌ي بخشيده شده قرار داده‌ام

؛

اما چون اين دو عين هم نبوده‌اند گوشه‌هايي دندانه دندانه در قلبم

وجود دارد

كه برايم عزيزند؛ چرا كه ياد‌آور عشق ميان دو انسان هستند.

بعضي وقتها بخشي از قلبم را به كساني بخشيده‌ام اما آنها چيزي

از قلبشان را به من نداده‌اند، اينها همين شيارهاي عميق هستند .

گرچه دردآور هستند اما ياد‌آور عشقي هستند كه داشته‌ام .

اميدوارم كه آنها هم روزي بازگردند و اين شيارهاي عميق را با

قطعه‌اي

كه من در انتظارش بوده‌ام پركنند، پس حالا مي‌بيني كه زيبايي واقعي

چيست ؟

مرد جوان بي هيچ سخني ايستاد، در حالي كه اشك از گونه‌هايش

سرازير

مي‌شد به سمت پير مرد رفت از قلب جوان و سالم خود قطعه‌اي

بيرون آورد و با دستهاي لرزان به پير مرد تقديم كرد پير مرد آن را

گرفت و

در گوشه‌اي از قلبش جاي داد و بخشي از قلب پير و زخمي خود را به

جاي قلب مرد جوان گذاشت .

مرد جوان به قلبش نگاه كرد؛ ديگر سالم نبود، اما از

هميشه زيباتر بود

زيرا كه عشق از قلب پير مرد به قلب او نفوذ كرده بود .

نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم مرداد 1386 ساعت 0:33 توسط مسلم
[ ] | مطالب مرتبط ( ) | لینک ثابت

نیلوفر

تا حالا فکر کردی چرا نیلوفر توی آب و هیچ وقت دلتنگ خاک نمیشه؟ تا حالا فکر کردی وقتی نیلوفر میخنده چه طور آب به احترام لبخندش سکوت میکنه. نه تا حالا فکر کردی آب با این عظمتش چه طور غلام حلقه به گوش نیلوفر شده؟ آبی که عاشق جریان داشتنه به خاطر نیلوفر یک جا نشین میشه؟ میدونی چرا؟ چون تنها گلی که به خاک پشت کرد و خواست همدم آب بشه نیلوفر بود. چون تنها گلی بود که غرور وخودخواهی خاک رو در هم شکست.چون خاک به این غره بود که اگه نباشه هیچ گلی نیست که بتونه زیبا بودنش رو نشون بده. اون تمام زیبایی گل ها رو مدیون بودن خودش میدونست. ولی نیلوفر خواست ثابت کنه ثابت کنه که آب ارزشش بیشتر از خاک نباشه کمتر از اون هم نیست حتی به قیمت مردنش. ولی آب هم جواب محبتش رو داد.زیباترین حالت شکفتن یک گل رو با یه دونه مهتاب به نیلوفر هدیه داد. شاید یه روز گل های دیگه ای هم پیدا بشن که بتونن اجازه ی زندگی و هم خونگی رو از آب بگیرن ولی هیچ کدوم ارزش نیلوفر رو برای آب پیدا نمیکنن. چون تنها نیلوفر بود که تونست با آب هم زبون بشه و عشق آب رو که همیشه از عشق خاک خجالت میکشید سر بلند کنه. پس تو هم سعی کن مثل نیلوفر باشی برای اون کسی که هیچ کس اون رو مثل آب لایق هم خونه بودن نمیدونه . نیلوفر باش و عشق آبی اون رو با تمام تار وپود وجودت احساس کن

نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 ساعت 14:25 توسط مسلم
[ ] | مطالب مرتبط ( ) | لینک ثابت

چند قطعه شعر

اخرين لحظه ديدار

در اخرين لحظه ديدار به
چشمانت نگاه كردم و
گفتم بدان اسمان قلبم
با تو يا بي تو بهاريست
همان لبخندي كه توان را
از من مي ربود بر لبانت
زينت بست.
و به ارامي از من فاصله
گرفتي بي هيچ كلامي.
من خاموش به تو نگاه می كردم
و در دل با خود مي گفتم :اي كاش اين قامت
نحيف لحظه اي فقط لحظه اي مي انديشيد كه
اسمان بهاري يعني ابر
باران رعد وبرق و طوفان
ناگهاني
و اين جمله ،جمله اي
بود بدتر از هر خواهش
براي ماندن و تمنايي
بود براي با او بودن.

از خدا خواستم

من از خدا خواستم،
نغمه هاي عشق مرا به گوشت
برساند تا لبخند مرا
هرگز فراموش نكني و
ببيني كه سايه ام به
دنبالت است تا هرگز
نپنداري تنهايي.
ولي اكنون تو رفته اي ،
من هم خواهم رفت
فرق رفتن تو با من اين
است كه من شاهد رفتن تو هستم

همیشه دوستت دارم

ای سر چشمه ی محبت
ای عشق واقعی
چگونه ستایشت کنم در حالی که قلبت از محبت بی نیاز است
چگونه ببوسمت وقتی که عشقت در وجودم جاری میشود
بگزار نامت را تکرار کنم نامت زیباست دلنشین است
چه داشته ای که اینگونه مرا تلسم کرده ای
من اینگونه نبودم تو عشق را با من آشنا کردی
تو هوای دلم را با طراوت کردی
زمانی که با تو هستم به آسمان به بیکران برواز میکنم
پس بدان دوستت دارم گرچه پایان راه را نمیدانم

عشق ، یعنی …

عشق یعنی مستی دیوانگی

عشق یعنی با جهان بیگانگی

عشق یعنی شب نخفتن تا سحر

عشق یعنی سجده ها با چشم تر

عشق یعنی سر به دار اویختن

عشق یعنی اشک حسرت ریختن

عشق یعنی در جهان رسوا شدن

عشق یعنی مست و بی پروا شدن

عشق یعنی سوختن یا ساختن

عشق یعنی زندگی را باختن

نوشته شده در جمعه نوزدهم مرداد 1386 ساعت 14:44 توسط مسلم
[ ] | مطالب مرتبط ( ) | لینک ثابت

زنی می رفت …

زني مي رفت ، مردي او را ديد و دنبال او روان شد . زن پرسيد که چرا پس من مي آيي ؟ مرد گفت : برتو عاشق شده ام . زن گفت : برمن چه عاشق شده اي ، خواهر من از من خوبتر است و از پس من مي آيد ، برو و بر او عاشق شو . مرد از آنجا برگشت و زني بدصورت ديد ، بسيار ناخوش گرديد و باز نزد زن رفت و گفت : چرا دروغ گفتي ؟ زن گفت : تو راست نگفتي . اگر عاشق من بودي ، پيش ديگري چرا مي رفتي ؟ مرد شرمنده شد و رفت

نوشته شده در جمعه نوزدهم مرداد 1386 ساعت 14:35 توسط مسلم
[ ] | مطالب مرتبط ( ) | لینک ثابت

فکر می‌کردم پشت دریاها شهری است

فکر می‌کردم در آن شهر،

آسمان آبیست، آب آبیست،

دوستی آبیست، مهر آبیست،

عشق آبیست.

فکر می‌کردم اگر قایقی می‌شد ساخت،

دل به دریا می‌شد زد.

موج آن می‌شد شکست،

دل ز مروارید آن می‌شد کند،

هم‌چنان می‌شد رفت،

و به آن شهر رسید

چشمه‌هایش جوشان، گاوهایش شیر افشان،

دشت‌هایش پر شقایق، چینه‌هایش کوتاه

فکر می‌کردم آنجا،

کودکی نور بدست خواهم دید

.
فکر می‌کردم آنجا،

راه خواهم رفت،

نور خواهم خورد،

دوست خواهم داشت.

من نمی‌دانستم که در آن آبادی

جاده‌ها از چینی است؛

راه می‌نتوان رفت

کوچه باغ‌هایش پر ز موسیقی است؛

حرف می‌نتوان زد

دست هر کودک ده ساله شهر، شاخه معرفتی است؛

سر بلند نتوان کرد

مردمان همچو انار، دانه‌های دل‌شان آشکار است؛

تاب می‌نتوان برد.

من نمی‌دانستم که در آنجا نیز

ماه تنها همدم تنهاییم است

نوشته شده در سه شنبه شانزدهم مرداد 1386 ساعت 15:21 توسط مسلم
[ ] | مطالب مرتبط ( ) | لینک ثابت

انگار همين ديروز بود

به نام حكيمي كه اگرحكم كند ما همه محكوميم

انگار همين ديروز بود

يادم مياد روزي تنها بودم دلم گرفته بود

نمي دونستم چه کار مي کنم تو اين تنهاي

همه خندون بودن اما من گريون

همه خوش حال بودن من غم گين

همه ياري داشتن من تنها بودم

تو خيالم فکر مي کردم ياري دارم

اما اون يار نبود رويا بود

سرنوشت من و از همه قايم مي کرد

مي خواستم داد بزنم من ادمم

اما کسي صدام و نمي شنيد

همه پشت چهره من و نمي ديدن

دوست داشتم بينن من مسلمم ديگه چيزي تو دل ندارم

اما همه چهرهاشون و از من مي پوشوندن

گريه مي کردم همه مي گفتن دروغ

غصه مي خوردم مي گفتن هيله

نمي دونستم چه کار کنم

اوني که دوستش داشتم نگام مي کرد

توي نفرت نگاهش گم شدم

داد مي زدم من مسلمم عوض شدم

بدادم برس اي اشک

دلم خيلي گرفته

نگو از دوري کي

نپرس از چي گرفته

اون ديگه نگام نکرد حس کردم که مرده ام

وقتي چشمام باز کردم ديگه هيچ کس نبود

حتي اوناي که باهام بودن الان ديگه باهام نيستن

خدا رو ببين چقدر بزرگه من و از باتلاق گناهم کشيد بيرون

بهم اموخت زندگي را بايد ساخت نه با گناه و دروغ

ياد گرفتم بسازم با عشق و مرفت

حالا ديگه تنها نيستم کسيو دارم که جاي هزار تا تنهايو پر

مي کنه اونم خداست دوست دارم دوست دارم خداجون

نوشته شده در پنجشنبه یازدهم مرداد 1386 ساعت 22:9 توسط مسلم
[ ] | مطالب مرتبط ( ) | لینک ثابت

هزاران هزار بار قسم خوردم نام تو رابر زبان نیاورم

اما چه کنم همان قسم هم نام تو بود

انیشتن می گه: عشق مثل ساعت شنی می مونه

همین طور که قلبت رو پر می کنه مغزت رو خالی می کنه

زندگي کتابي است پرماجرا ، هيچگاه

آنرا به خاطر يک ورقش دور مينداز

کاش ماه مي دانست از اين همه ستاره و

سياره فقط يکي مشتريست!

نوشته شده در پنجشنبه یازدهم مرداد 1386 ساعت 22:3 توسط مسلم
[ ] | مطالب مرتبط ( ) | لینک ثابت

یادمان باشد

يادم باشد : حرفي نزنم که دلي بلرزد و خطي ننويسم که کسي را آزار دهد ،

يادم باشد : که روز و روزگار خوش است و تنها دل من است که دل نيست ،

يادم باشد : جواب کينه را با کمتر از مهر و جواب دو رنگي را با کمتر از صداقت ندهم ،

يادم باشد : بايد در برابر فرياد ها سکوت کنم و براي سياهي ها نور بپاشم ،

يادم باشد : از چشمه ، درس خروش بگيرم و از آسمان ، درس پاک زيستن،

يادم باشد سنگ خيلي تنهاست، بايد با او هم لطيف رفتار کنم مبادا دل تنگش بشکند ،

يادم باشد براي درس گرفتن و درس دادن به دنيا آمده ام نه براي تکرار اشتباهات گذشته !

يادم باشد هر گاه ارزش زندگي يادم رفت در چشمان حيوان بي زباني که به سوي قربانگاه

مي رود زل بزنم تا به مفهوم بودن پي ببرم ...

يادم باشد مي توان با گوش سپردن به آواز شبانه دوره گردي که از سازش عشق مي بارد به

اسرار عشق پي برد و زنده شد !

يادم باشد گره تنهايي و دلتنگي هر کسي فقط به دست خودش باز مي شود ،

يادم باشد هيچگاه لرزيدن دلم را پنهان نکنم تا تنها نمانم ...

و يادمان باشد هيچگاه از راستي نترسيم !

نوشته شده در پنجشنبه یازدهم مرداد 1386 ساعت 22:1 توسط مسلم
[ ] | مطالب مرتبط ( ) | لینک ثابت

عاشقانه ها

با نگاه ساده اي درهاي بسته باز شد، بي قراري من و تو بعد از ان اغاز شد، بعد از ان ديدار من دلداده اي ديگر شدم، روزها بگذشت و من هر لحظه عاشقتر شدم

بي شك جهان را به عشق كسي آفريده اند چون من كه آفريده ام از عشق ، جهاني براي تو

آمد از عشق دلم دم زد و رفت خانه را يكسره بر هم زد و رفت ، گفتمش باز كجا من چه كنم ، بي وفا يك مژه بر هم زد و رفت.

عشق هميشگي ست اين مائيم كه فناپذيريم، عشق متعهد است اين مائيم كه عهد شكنيم

عشق شادي خوبان ، شگفتي عاقلان و حيرت خدايان است.

ميگن يه ستاره تو آسمون يه فرشته رو زمينه ، شايد اون ستاره تو باشي اما شك نكن كه اون فرشته منم.

در كوير زندگي اين جمله را با من بخوان:(مرگ تو مرگ من است پس تمنا مي كنم هرگز نمير)

لحظه ها خاطره اند ......زندگي شوق تمناي خاطره هاست

وقتي به چيزي كه روزي آرزو بود رسيدي تازه مي فهمي كه آرزويش زيباتر از داشتنش بود

اوج فرزانگي آن است كه خويشتن خويش را بشناسي.

زندگي آخر سر آيد بندگي در كار نيست بندگي گر شرط باشد زندگي در كار نيست.

تو خود گفتي كه در قلب شكسته لانه داري، ببين قلبم شكسته جانا به عهد خود وفا كن

به جايي اينكه به تاريكي لعنت بفرستيد يك شمع روشن كنيد

چه ساده با گريستن خويش زنده مي شويم و چه ساده در ميان گريستن مي ميريم و در فاصله ي اين دو به سادگي چه معمايي مي سازيم به نام زندگي

مي دوني فلسفه اختراع سرسره براي بچه ها چيه؟ مي خوان از بچگي به ادم ياد بدن كه صعود چقدر سخت و سقوط چه اسونه

اي كاش بودي و مي ديدي لحظه هام بي تو مي ميرن براي با تو بودن انتقام مي گيرن

روز تولد تو ميلاد عشق پاكه ، براي شكر اين روز پيشانيم به خاكه

نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم تیر 1386 ساعت 14:56 توسط مسلم
[ ] | مطالب مرتبط ( ) | لینک ثابت

این رو از من داشته باشین

اگر زماني احساس بدبختي کرديد، قدري به خودتان زحمت بدهيد و سري به بيماران بزنيد.آن وقت حس مي کنيد چقدر خداوند شما را دوست دارد و شما چه موجود خوشبختي هستيد.

· اگر زماني حس کرديد به بن بست رسيده ايد و تمامي درها به روي شما بسته شده، بدانيد که هميشه در نيمه بازي وجود دارد که کافي است قدري به آن فشار وارد کنيد تا کاملا باز شود، درهاي نيمه باز فقط توسط انسان هاي قوي و با اعتماد به نفس کافی باز مي شود.